Αντιφασισμός “στο κόκκινο”

Κάποια στιγμή, πήγα σε μια εκδήλωση του σταθμού “Στο κόκκινο”. Ένας ιστορικός έκανε περιήγηση στον Πειραιά για την αντίσταση στην Κατοχή. Ωραία εκδήλωση, μάζεψε πολύ κόσμο.

Η περιοχή όμως ήταν γεμάτη από ναζιστικά συνθήματα (έσβησα όσα μπορούσα). Σε κάποια φάση, ενώ έγραφα στα παγκάκια αντιφασιστικά συνθήματα, με πλησιάζει ένας διοργανωτής και ακολουθεί ο εξής απίστευτος διάλογος:

– Φίλε μου αυτό που κάνεις δεν είναι σωστό. Μαζί σου είμαι, αλλά δεν ωραίο να γράφεις στα παγκάκια!

– Γιατί;

– Γιατί είναι δημόσια περιουσία και την καταστρέφεις… είναι κάτι για το οποίο πληρώνουμε όλοι

– Σύμφωνοι. Όμως κι εσείς αυτό που κάνετε δεν είναι καθόλου σωστό: Κλείνετε την κυκλοφορία κι εγώ ως πολίτης πληρώνω να υπάρχουν ανοιχτοί δρόμοι. Είναι παράνομο να παρακωλύεται η κυκλοφορία. Έτσι δεν είναι;

(παύση. Αμηχανία)

– Εεε δεν εννοούσα παράνομο, εννοούσα ότι δεν είναι όμορφο, δεν είναι ωραίο να γράφεις αυτά τα πράγματα πάνω στο παγκάκι.

– Δεν είναι όμορφο για την δική σου αισθητική. Όμως οι ναζί δεν απευθύνονται στην “αισθητική του σπουδαγμένου κυριλέ”: Οι πιτσιρικάδες και τα αλάνια αυτή την αισθητική έχουν – δες τα παγκάκια προσεκτικά πως είναι γεμάτα από τη γλώσσα τους! Τι νομίζεις θα έρθουν να ακούσουν (την πολύ ενδιαφέρουσα δε λέω) ομιλία του προφέσορα;

– …

– Εγώ που ήμουν αρκετά τυχερός στη ζωή, σπούδασα ή είχα κύκλους που με κάνουν να ακούω με ενδιαφέρον τον καθηγητή που φέρατε. Όμως το παγκάκι και τον τοίχο θα διαβάσουν οι πολλοί. Κι όσο εσύ μιλάς με μια αισθητική ενδεχομένως αναπαυτική για τον άνθρωπο που είχε την τύχη να σπουδάσει, κάποιοι άλλοι μιλάνε σε γλώσσα που είναι εύκολα κατανοητή από ανθρώπους που δεν πήγαν ποτέ σχολείο. Αν δε σε νοιάζουν αυτοί πέστο μου – αλλά νομίζω πως πρέπει να σε νοιάζουν.

Ε, να μην τα πολυλογώ, μιλήσαμε αρκετή ώρα και στο τέλος συμφώνησε και μου ….συνέστησε κάποιον από το “κόκκινο” που είναι λέει στην ροσιναντε (δε θυμάμαι όνομα).

Το θέμα είναι ότι η αντιμετώπιση των ναζί ήταν μονάχα ενημερωτική για …σπουδαγμένους και μόνο. Φυσικά δεν λέω ότι αυτό δεν χρειάζεται. Είναι απαραίτητο. Αλλά πως γίνεται να ξεχνάνε αριστεροί άνθρωποι ότι ο φασισμός με την κυριολεκτική σημασία της λέξης (το φασιστικό πολιτικό και στρατιωτικό κίνημα) διαφέρει από την δικτατορία γιατί έχει λαϊκή υποστήριξη; Υποστήριξη από φτωχά στρώματα, πολλές φορές από ανθρώπους που μπορεί να είναι αδροί, σεξιστές, ρατσιστές – που μιλάνε μόνο για “αθλητικά” – κι έτσι προκαλούν την αποστροφή του ελιτιστή αναρχικού, την αηδία του μορφωμένου αριστερού. Γίνεται να το έχουν ξεχάσει αυτό;

Νομίζω το ξεχνάνε για τον ίδιο λόγο που ξεχνάνε ότι για τον φυλακισμένο που νοσηλεύεται μαζί με κατσαρίδες, ο χρόνος κυλάει διαφορετικά. Κάποτε, η δήλωση “αριστερός” αυτόματα σήμαινε αποκλεισμό από την δουλειά, καψώνια στο στρατό, ξύλο στο τμήμα. Εδώ και πολλά πολλά χρόνια, η δήλωση αυτή πρακτικά δεν συνεπάγεται τίποτα. Μπορείς να κάνεις την πορεία σου, ακόμα και να “συγκρουστείς συμβολικά” με την αστυνομία, μπορείς να συνδικαλίζεσαι συντεχνιακά, να κρεμάσεις πορτρέτο του Τσε, του Λένιν σπίτι σου χωρίς φόβο, να τυπώσεις σε στάμπα τον αριστερό ή αναρχικό ηγέτη της επιλογής σου. Αρκεί οι πράξεις σου να κινούνται στα όρια των θεσμών, να μην υπονομεύεις με πράξεις την κεντρική εξουσία.

Η δύναμη του νέου ολοκληρωτισμού είναι ακριβώς ότι δεν είναι μόνο κατ’επίφαση δημοκρατία. Υπάρχει χώρος  για όλους στον “υπαρκτό φιλελευθερισμό”… κι όσο περισσότερα φράγκα, τόσος περισσότερος χώρος (μηδέν φράγκα ίσον μηδέν χώρος και δικαιώματα). Δήλωσε ότι θες, αρκεί να μην αμφισβητήσεις ενεργά, με πράξεις τους κυρίαρχους θεσμούς.

Μάριος Ρομπότης

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: